Eternal Sunshine of The Spotless Mind | Michel Gondry | 2004
Keuze film van Kasper Oerlemans (studieleider VFX)
De film Eternal Sunshine of The Spotless Mind van Michel Gondry bewijst dat er in Hollywood gelukkig plek is voor eigenzinnige filmmakers. In het onnavolgbare en absurde script van scenarioschrijver Charlie Kaufmans, worden de meest bizarre voorvallen gepresenteerd alsof het de normaalste zaak van de wereld is, terwijl het hart van de film wordt gevormd door een mooi, klein en levensecht liefdesdrama:
In Eternal sunshine of the spotless mind laten twee ex-geliefden (gespeeld door Jim Carrey en Kate Winslet) hun herinneringen aan elkaar wissen. En ook al klinkt het verleidelijk om de slechte herinneringen te kunnen uitwissen, toch is dat uiteindelijk natuurlijk niet de oplossing, want zoals bekend besta je niet zonder herinnering. Dan wordt alles grauw, saai en kleurloos. Net als in de film.
De titel van de film: Eternal Sunshine of the Spotless Mind is dan ook ironisch bedoeld: niet de schoonheid van het wissen van de geest wordt in de film geprezen. Het is juist een ode aan de gedachtensprongen van verwarde personen, aan de vreemde logica van het geheugen.
Let bij deze film extra op de bijzondere manier waarop de visual effects het verhaal versterkt. De bijzondere manier waarop de herinneringen die komen en gaan verbeeld door de regisseur. Je voelt de film dat Michel Gondry van oorsprong een videoclip makers is: het is gedurfd, vrij en hij heeft een eigen manier van vertellen die in Hollywood zelden te zien is.
Eternal sunshine of the spotless mind drijft de spot met mensen die beroemde schrijvers citeren. Hier is er een van de Engelse dichter Alexander Pope (waaraan de film zijn titel heeft ontleend) :
How happy is the blameless vestal’s lot!
The world forgetting, by the world forgot.
Eternal sunshine of the spotless mind!
Each pray’r accepted, and each wish resign’d.
(uit het gedicht ‘Eloisa to Abelar’, 1717)
